Dobór uchwytu zaczyna się od kabla i punktu mocowania

Przy doborze liczy się rzeczywista średnica zewnętrzna kabla, nie sam przekrój żył. Zakres 3-7 mm, 8-12 mm czy 25-30 mm musi odpowiadać płaszczowi, bo zbyt luźny uchwyt pozwala na przesuwanie się kabla, a zbyt ciasny utrudnia montaż.

Znaczenie ma też punkt mocowania. Przy zaciskach do systemu nośnego trzeba sprawdzić grubość blachy lub profilu, na przykład 2-4 mm, 4-7 mm albo 8-12 mm.

Na etapie doboru najlepiej porównać:

• zakres średnic dopasowany do kabla, na przykład 7-8 mm, 15-18 mm albo 19-24 mm
• grubość elementu nośnego zgodną z konstrukcją zacisku
• sposób montażu odpowiedni do korytka, szyny, profilu trapezowego, ściany albo sufitu
• docisk stabilizujący kabel bez zgniatania płaszcza

Taka weryfikacja ogranicza pomyłki przy kompletowaniu większej trasy.

Różne konstrukcje uchwytów na jednej trasie

W prowadzeniu liniowym stosuje się wersje pojedyncze i podwójne, zależnie od liczby równoległych przewodów. Uchwyty do przewodów montowane na ścianie lub suficie ułatwiają zachowanie rozstawu, a uchwyty do łączenia i mocowania elementów korytek porządkują całą trasę.

Przy konstrukcjach stalowych dobrze sprawdzają się zaciski sprężyste i uchwyty do szybkiego montażu, bo skracają czas pracy brygady. Gdy kabel przenosi większe obciążenia, odciągowy uchwyt kablowy dobiera się także pod kątem wytrzymałości 3 kN, 15 kN lub 17,5 kN, szczególnie przy kablach samonośnych.

Materiał uchwytu decyduje o pracy na zewnątrz

Na zewnątrz materiał uchwytu jest równie ważny jak rozmiar. Stal, stal sprężynowa, aluminium i tworzywo sztuczne zachowują się inaczej w słońcu i na otwartej przestrzeni, dlatego oprócz średnicy trzeba sprawdzić odporność na promieniowanie UV.

W obiektach technicznych często wybiera się wersje bezhalogenowe, zwłaszcza w miejscach, gdzie stosuje się materiały ognioodporne. Przy instalacjach widocznych znaczenie ma też kolor, najczęściej szary, jasnoszary lub śnieżnobiały.

Przy mieszanych trasach warto dobrać uchwyty kablowe razem z resztą systemu nośnego. Taki dobór ułatwia utrzymanie jednego sposobu mocowania na całej inwestycji.