Cena
Szukaj według
W praktyce szafa rozdzielcza bywa nazwą większej obudowy albo kompletnej rozdzielnicy elektrycznej. W domach i mieszkaniach częściej stosuje się kompaktowe rozdzielnice modułowe, a przy bardziej rozbudowanych układach wybiera się szafy przygotowane do własnej konfiguracji.
Obudowa ma pomieścić aparaturę, taką jak wyłącznik nadprądowy, wyłącznik różnicowoprądowy i kolejne moduły sterujące, a przy tym umożliwiać dostęp serwisowy. W większych obiektach przydają się zamknięcie na klucz i możliwość łatwej rozbudowy.
Rodzaj montażu od razu zawęża wybór. Rozdzielnica podtynkowa lepiej porządkuje przestrzeń, natynkowa przyspiesza montaż, a wersja hermetyczna sprawdza się w warunkach zapylenia i wilgoci oraz przy montażu na zewnątrz.
W instalacjach mieszkaniowych często wystarcza IP30 albo IP40. W pomieszczeniach technicznych i na budowie częściej potrzebne jest IP65, czasem także obudowa stalowa lub ze stali nierdzewnej.
Najczęstsze zastosowania obejmują:
Przezroczyste drzwi ułatwiają szybką kontrolę aparatury, a wersja z drzwiami dymionymi ogranicza wgląd do wnętrza.
Układ rzędów trzeba dobierać do rzeczywistego rozkładu obwodów, a nie do minimalnego upakowania. Popularne wykonania od 1×2 i 1×6 po 2×12, 3×24, 4×18 i 6×24 modułów pozwalają dopasować obudowę do małych i większych instalacji.
Gdy instalacja ma obejmować automatykę, fotowoltaikę albo część multimedialną, zapas miejsca staje się wymogiem. Głębsza obudowa ułatwia też prowadzenie przewodów i montaż szyn PE+N albo N+PE.
O jakości wykonania świadczą:
Rezerwa wolnych modułów zwykle kosztuje mniej niż późniejsza wymiana całej obudowy.
Rozdzielnice modułowe i obudowy do indywidualnej konfiguracji wybiera się tam, gdzie instalacja ma być uporządkowana, bezpieczna i łatwa w rozbudowie. Dobrze dobrana szafa rozdzielcza mieści zabezpieczenia, porządkuje przewody i pasuje do miejsca montażu.
Przy zakupie liczą się zgodność z aparaturą modułową, czyli aparatami montowanymi na szynie, oraz rezerwa miejsca. Sama liczba modułów nie wystarcza, bo znaczenie mają też głębokość obudowy, układ N+PE, czyli tory dla przewodu neutralnego i ochronnego, oraz stopień ochrony IP, czyli poziom ochrony przed pyłem i wilgocią.
